xoves, 18 de outubro de 2018

luns, 15 de outubro de 2018

Keynote Address by First Minister of Scotland | Nicola Sturgeon #Brexit #Scotland #Speech #NicolaSturgeon












domingo, 14 de outubro de 2018

As mensaxes do activismo escocés camiñando 500 millas dende Portree a Edimburgo #500miles #Indyref2 #BlockchainDemocracy


Hai eventos e actividades que pasan desapercibidos. Nunca van ser informados e, e por suposto, nunca van acadar portadas nin cabeceiras de televisión.
Tan só os medios humildes como o meu blog ou algún xornal coma o The National foron quen de recoller esta inmensa aventura que foi percorrer Escocia camiñando 500 millas.

Para unha compostelá de nacemento coma min, o reto de camiñar tan longa distancia con propósitos tan nobres, chamou a miña atención de inmediato. 500 millas... 800 km. Aproximadamente a mesma distancia que o Camiño de Santiago.

A canción “I would walk 500 miles” dos Proclaimers foi o que serviu de inspiración a Dave Llewellyn para organizar esta actividade. Entereime do evento polo xornal escocés The National porque os propios Proclaimers apoiaron a iniciativa.

Saíron de Portree (Illa de Skye) sete camiñantes, sete activistas. Tan só cinco deles foron quen de lograr os tramos completos. O máis maior do grupo, Jim, de 65 anos, foi o único que sorprendentemente non sufriu as terribles bochas nos pés. De brincadeira chámanlle “Duracell Jim”  

Dende Compostela estiven seguindo o seu avance con moita admiración. Non é doado camiñar longas distancias, e quen o dubide e pretenda minimizar esta fazaña, anímolle a predicar co exemplo e a camiñar 500 millas.


Sentín unha emoción especial entrevistándoos por vídeo conferencia para que me contasen das súas impresións nos distintos tramos, do seu avance e de  como eran recibidos en áreas que en 2014 votaron NON á independencia ou en zonas pro-Brexit.

Toda esta aventura acadou especial relevancia cando os camiñantes chegaron a Dunblane, o meu pobo en Escocia. Alí foi todo máis emotivo e intenso xa que foi un pracer ver aos meus amigos brindándolles apoio e acompañándoos. Recibir as fotos e vídeos do meu colega Rick McGregor enchíame de ledicia e de orgullo.

Mais alí tamén empezaron os problemas coa HES (Historical Enviroment Scotland), xa que foron expulsados da explanada do aparcamento do Castelo de Stirling.

Ao parecer a alguén lles molestaba que se fixeran fotos coa bandeira do país e alegaban que non se podían “politizar” os lugares históricos. O argumento da HES é completamente absurdo e máis tratándose dun monumento tan insigne e cun peso tan enorme na historia de Escocia. 

Pero si algo é palpable e evidente en Escocia nestes últimos meses é o nerviosismo de moitos Tories e Laboristas que se manifesta en polémicos movementos de organizacións unionistas como Scotland en Union.

Prometín unirme á camiñada no último tramo, pero previamente os recibiríamos en Linlithgow, pobo de nacemento da que foi raíña de Escocia, María Estuardo; quen por certo, morreu decapitada por ordes da súa curmá Isabel I de Inglaterra.

Foi en Linlithgow onde puidemos coñecer xa persoalmente a Laura, Wren, Jim, Karl, Dave, Dean e a todo o fenomenal equipo de apoio. Había outro camiñante que empezou máis tarde, Nick, e que estaba completando a distancia camiñada ata acadar as mesmas millas que o resto do grupo inicial.

A nosa decisión de acompañalos durante a última xornada axudounos a entender moito mellor a complexidade do seu cometido.

Dean, fotógrafo do grupo, expresábao moi ben cando relataba o mellor e o peor do traxecto. Os pequenos detalles cobraron máis e máis importancia a medida que deixaban atrás os tramos programados.

 “Mira... un sorriso”,  dicíame Dean.

A linguaxe corporal da xente ao seu paso converteuse nunha transmisión de empatía. Tamén as mostras espontáneas de xente que os paraba na estrada para darlles comida ou doazóns, ou lles ofrecían cama e almorzo.
Levar a mensaxe da independencia a pobos remotos en Escocia, pobos onde nunca evento algún tivo lugar, foi acollido cunha emotividade e plasmábase con escenas de ledicia e de agradecemento. Os camiñantes das 500 millas querían chamar a mobilización e o conseguiron.

Dave, organizador do evento, explicaba que a súa función non era convencer a ninguén ou facerlles cambiar de opinión; si o conseguían , perfecto, senón, non pasaba nada xa que a súa misión, clara e contundente, era alentar a todas aquelas persoas pro-independentistas a moverse e empezar a facer campaña. Espertar a conciencia. “Dende o sofá non facemos nada... tampouco nas redes sociais, xa que estas son un vehículo, pero no a práctica e o movemento que precisamos”

Xa dende o principio o grupo tiña claro que non aceptarían desplantes e provocacións por parte daqueles que lles chamaban tolos ou os insultaban, ou reaccionaban con ira ante as saltires, ou as bandeiras do Yes Indyref2. Non ían permitir desprestixiar unha loita de esperanza dándolle relevancia aos tan negativos abusos dalgúns nacionalistas británicos.

Mais aparte da independencia, os camiñantes levaban consigo varias e moi importantes mensaxes.
Un dos argumentos máis usados polos unionistas contra o movemento escocés pro-independencia é o de ser anti-inglés. Dos sete camiñantes, catro deles son ingleses e levan anos vivindo en Escocia e integrados completamente. Ningún deles sufriu abuso algún pola súa procedencia de nacemento.

A chamada máis importante sen dúbida era a campaña da  “Blockchain democracy” ; unha campaña que é unha aposta por un novo sistema electoral, que vai ser debatida no Parlamento de Escocia e que evitaría fraude e irregularidades, especialmente no voto postal.

Ao calor disto, contábame un activista que participaba nesta última xornada, que tiña probas de que tanto durante a votación do referendo do 2014, coma das eleccións xerais ou as locais, se tiñan detectado moitísimas irregularidades. É máis, aseguraba que o resultado do referendo de independencia foi amañado.
Teño que dicir, que voces próximas ao Goberno escocés desmentiron esta afirmación xa dende hai moito tempo.

Outra das mensaxes que o grupo quería lanzar era a necesidade de concienciarse sobre os problemas de saúde mental e sobre os efectos dos recortes e as políticas de austeridade dos conservadores. Foi a propia Wren quen me explicou como lle preocupa o incremento de enfermidades mentais e suicidios en Escocia.

E por suposto, querían chamar a atención sobre o perigo real que ameaza ao Parlamento de Holyrood. Laura falábame que as intencións de Londres de reter competencias e desmantelar a casa da soberanía escocesa son evidentes no camiño de destrución do Brexit. 

Laura por certo, pasou semanas como observadora en Catalunya e ficou impactada pola violencia policial do 1 de outubro. “Non hai excusa posible. Isto non pode permitirse en ningún país de Europa”
A chegada á Bute House , ao lado dos máis veteranos Jim e Dean, foi moi emotiva. Como emotivo foi acompañalos ata Johnston Terrace, lugar onde daría comezo a manifestación de All Under One Banner (Todos baixo unha mesma bandeira). Foi sen dúbida a meirande manifestación pro-independencia da historia de Escocia.

Ao facer a análise final de como un pequeno grupo puido axudar a cambiar a historia dun país cunha aventura así, camiñando, ratifiquei que todo ser humano é importante; que todo ser, por pequeno que se sinta ou que sexa, ten unha función e un efecto coas súas accións no universo.
Eles, os camiñantes das 500 millas, foron as ás da bolboreta que traerá máis pronto que tarde a maré da independencia para Escocia. Parabéns a todos e todas.


Videos sobre a camiñada das 500 millas:

A camiñada das 500 millas chega a Linlithgow  

Primeiras impresións da nosa visita a Escocia

O último tramo das 500 millas

Podedes ver todos os videos en galego e inglés en: Rosalia TV


venres, 12 de outubro de 2018

The Alex Salmond Show - Episode 48 - The party is over


With the party conference season over, the Alex Salmond Show examines how the subtle shifts in policy have left the House of Commons arithmetic on the Chequers compromise – and finds that the prime minister’s Brexit plan now seems to be getting a better reception in Brussels than it is at home.






mércores, 10 de outubro de 2018

The day the Yes movement came to Edinburgh // O día que o movemento Yes tomou as rúas de Edimburgo #AUOBEdinburgh #Indyref2 #Scotland #Escocia















Video Summary #AUOBEdinburgh : The day the Yes Movement came to Edinburgh 



Video resumo da manifestación de AUOB en Edimburgo 










The last stage of the #500miles walk // O último tramo das 500 millas #Linlithgow #SouthQueensferry #Scotland #Indyref2 #Arbroath #Democracy


Interview with Wren Chapman & Jim Stewart - #500miles walkers 


Interview with Laura Marshall - #500miles walker 



Leaving Linlithgow  - English Version 





Galician version // En Galego de "Deixando Linlithgow" 




 The last stage of the 500 miles - English Version 



Galician video / Video en galego 











Gaelic! 



sábado, 29 de setembro de 2018

O II #FestivalRosalía en #Compostela #SuperRosalía #cultura #Galicia #Culture


A great event took place in Compostela on the 29th of October to celebrate #RosaliadeCastro, our National poet  #FestivalRosalia 


Un gran evento que tivo lugar en Compostela para celebrar a figura da nosa poeta nacional, Rosalía de Castro

















Interview with Karl Claridge - #500miles walker #indyref2 #Scotland




As 500 millas dende Portree a Edimburgo / Ready for a #PicnicinthePark in Edinburgh #500miles #AUOBEdinburgh






xoves, 27 de setembro de 2018

O laboratorio de bivalvos que a Xunta di ter reclamado para Galicia... #Hemeroteca

The Alex Salmond Show - Episode 46 - Alex Salmond’s Edwina Currie special



The former UK Health Minister Edwina Currie gives a frank and exclusive interview about Europe, politics, life, and John Major. Once the second best known politician in the country, the ever forthright Edwina casts a rule over the Tory hopefuls intent on inheriting Theresa May’s crown and tells Alex the inside story of the great eggs controversy which ended her ministerial career but projected her into a life of writing novels and broadcasting.

I'll see you in Scotland #AUOBEdinburgh #500miles #Indyref2 #Scotland #Events



mércores, 26 de setembro de 2018

[Vello artigo] IRISH FIRST MOTHERS : A voz das verdadeiras vítimas (En memoria de Kathy McMahon, fundadora de Irish First Mothers) #bebésroubados #stolenbabies #Ireland #Irlanda


Hai xa meses dende que mandei este artigo en memoria de Kathy McMahon, fundadora de Irish First Mothers sobre os bebés roubados en Irlanda; por algunha razón que desconozo o artigo non veu a luz, polo que o comparto agora con vós, ao calor do que a prensa e a televisión están recollendo estas semanas. Sen dúbida, o tráfico de bebés é un asunto mundial e coa clara implicación de institucións relixiosas e mesmo de altos estamentos de poder. É precisa unha investigación a grande escala, tal e como ven recordando a ONU nalgúns casos. 




Este é o meu artigo. Agardo que vos guste

Hai unhas semanas tiven a honra de entrevistar a Kathy McMahon, fundadora da organización Irish First Mothers. A longa e  agradable conversa que mantivemos tivo lugar uns días antes de que ela emprendera unha viaxe a Xeneva e a morte a sorprendera de xeito súbito nesta cidade. Souben do seu pasamento xusto no momento no que estaba traducindo a nosa entrevista. Fiquei conmocionada.

Entendín que a mellor homenaxe que lle podía brindar era precisamente explicar a súa loita por unha causa que afectou e afecta a milleiros de mulleres. Irish First Mothers queda agora en mans das súas compañeiras que, por certo,  xa me transmitiron a súa intención de continuar ata chegar ao final. 

O noso primeiro encontro tivo lugar hai máis de dez anos. Contoume da súa traxedia, mais naquel momento o meu inglés era demasiado limitado coma para entrar en profundidades. Kathy non só foi vítima da subtracción do seu primeiro bebé senón que tamén sufriu a perda doutro fillo nun accidente de tráfico do que ela milagrosamente saíu con vida.

Existen casos de bebés roubados e tramas de tráfico humano en moitísimos países. Na maioría dos casos o común denominador é a carencia de lexislación que controlaba as adopcións e as persecucións e castigos infrinxidos ao sector feminino da sociedade por cuestións de raza, ideoloxía ou relixión; este tema sen dúbida semella un relato de terror ou suspense mais foi unha realidade que aínda agarda por investigacións adecuadas e reparación para as vítimas.  

O caso dos bebés roubados no  Estado español está dende hai anos en mans dos Tribunais e paralizado ata tal punto que en 2017 varias organización pediron reunirse co Presidente do Consejo General del Poder Judicial y del Tribunal Supremo  para urxirlle unha rápida resolución das miles de denuncias cursadas.


Como noutros moitos casos o tempo xoga en contra das vítimas.
En Irlanda, en concreto, as chamadas “mulleres caídas” son as protagonistas dunha realidade que deixa en evidencia como comunidades afíns á Igrexa Católica teñen moito que explicar, que reparar e polo que pedir perdón.

“Mulleres caídas... mulleres caídas” – repetimos ao unísono conscientes dos milleiros de mulleres que sufriron aldraxes, vexacións e maltratos continuados en mans de quen baixo o ultra-catolicismo irlandés esixía ás mozas pureza, boa conducta e exemplaridade. A penitencia que tiveron e que teñen que padecer estas mulleres é infinita aínda hoxe.   

Explicábame Kathy que ao igual que no caso español dos bebés roubados, existen dous períodos ben diferenciados que van dende 1922 aos anos sesenta e un segundo de 1966 ata fin dos anos noventa. As palabras soidade e vergonza son fundamentais para entender esta loita valente das verdadeiras vítimas do tráfico de bebés.

Reclaman xustiza, reparación e recoñecemento. Están fartas de seren acaladas.

Tedes apoio de asociacións de dereitos humanos ou de plataformas feministas? – pregunteille
“Absolutamente ningún apoio nin de plataformas feministas e, de feito, tampouco de organizacións políticas. Achegábanse a nós e en canto deixaban a parte compasiva e emocional e vían que había reivindicacións políticas e cuestións de dereitos humanos en xogo, a xente afastaba de nós”  contábame Kathy.

Un dos escándalos, o caso  das lavandarías da Magdalena,  é moi coñecido porque o filme “Las hermanas de la Magdalena” relatou dun xeito demoledor o que aconteceu neses centros. A Igrexa non tivo máis remedio que recoñecer as aberracións e pedir perdón.

Mais foi o escándalo de Tuam o que fixo que Irish First Mothers intensificara a súa acción dun xeito máis contundente. Oculto durante décadas, descuberto pola historiadora Katherine Corless en 2014 e confirmado oficialmente en 2017, este caso destapou a existencia dunha fosa séptica  onde  se atoparon centos de restos de bebés e que estaba situada nun antigo convento de monxas que funcionaba como “Fogar para nais e bebés”. O caso impactou ao mundo polo seu horror. Pero isto, segundo Kathy,  é tan só a punta do iceberg.

O catro de febreiro de 2017, Kathy McMahon en nome da súa organización enviou carta á Fiscal Xeral de Irlanda esixindo que o Estado iniciase unha investigación ao abeiro da Lei de Xenocidio de Irlanda.

Tuam sen dúbida, marca un antes e un despois. Había ducias de centros semellantes por toda Irlanda que funcionaron do mesmo xeito durante décadas. Acollían a mozas solteiras que “caeran en desgraza” coa súa preñez, en moitos casos froito dunha violación. Castigadas e rexeitadas pola sociedade ultra-católica, non tiñan máis opción que acudir a estes centros onde permanecían durante o período de embarazo, parían e posteriormente eran obrigadas a deixar ao seu bebé alí. Non tiñan outra opción. Moitos dos cativos e cativas que morreron neses centros non eran bautizados porque eran “fillos do pecado ou fillos concibidos fóra do sagrado matrimonio”, polo que tampouco se lles daba sepultura cristiá senón que eran depositados nunha fosa común.

Irish First Mothers creouse hai catro anos, en febreiro de 2014, como grupo de apoio a mulleres que sufriron o roubo ou subtracción por coacción do seu primeiro bebé. Mais tras o descubrimento das fosas de Tuam, no condado de Galway, decidimos emprender accións e formar parte activa para esclarecer a verdade sobre este tema” – explicaba Kathy ao tempo que me daba as razóns polas que queren que se investigue o tema como un caso claro de xenocidio e tamén como se lles impide ter acceso aos rexistros e á información esencial á que teñen dereito.

A cobertura nos medios de comunicación é fundamentalmente sensacionalista e ocultando en todo momento as cuestións de fondo. A fundadora de Irish First Mothers denunciaba un interese por parte das institucións por facer ver que os nenos e nenas roubados e que foron adoptados gozaron dunha vida mellor estando coas súas familias de adopción, maiormente pertencentes á clase alta e á elite irlandesa. Queren lavarlle a cara a esta violación sistemática de dereitos humanos. A traxedia das nais solteiras, as verdadeiras vítimas, agóchase. Moitas foron estigmatizadas de por vida, pero iso non se conta.

Fintan Dunne, parella de Kathy é o voceiro da asociación, foi elixido polo Goberno para formar parte da Comisión de Investigación. Pero a xestión da mesma e os obxectivos marcados pola Ministra de Irlanda para a Infancia e a Xuventude, Katherine Zaponne,  demostran que non hai intención real de investigar en profundidade.

“Estas mulleres merecen que todo o mundo coñeza a verdade; merecen xustiza e que o Estado asuma a parte das responsabilidades que lle toca.  Irish First Mothers non tiveron sequera a posibilidade de participar plenamente nesta Comisión, nin de ter acceso a toda a información. Todo foron trabas para intentar acalar  as súas voces” 

Por esta razón, Dunne denunciou que a Comisión é un lavado de imaxe do Goberno e que non se vai facer xustiza e decidiu abandonar o Comité chamando ao boicot do que cataloga como unha “farsa”.  A partires de agora as mulleres de Irish First Mothers terán que valorar e analizar os seus pasos seguintes. Unha loita de Davide contra Goliat pero que están dispostas a levar adiante.

Kathy McMahon iniciou un camiño complexo, pero cumpriu a súa misión:

“Como nai o meu rol en Irish First Mothers era axudar a concienciar ás mulleres dos seus dereitos, a eliminar a culpabilidade. Axudalas a crer en si mesmas e facer valer a nosa voz para acadar a xustiza, o recoñecemento e a reparación que merecemos”

A entrevista rematou cunha mensaxe de solidariedade para todas as mulleres de distintas nacións que non se renden na súas reivindicacións. Unha mensaxe de forza para continuar loitando por acadar a xustiza ata agora inexistente. A verdade ten que saír á luz. Esa mesma luz que nos deixou Kathy co seu exemplo e que vai servir de inspiración e guía a outras moitas vítimas dunha sociedade que as marcou para sempre.





xoves, 20 de setembro de 2018

The Alex Salmond Show - Episode 45 - The revolt from the centre #CentreParty #EU #BrexitShambles #UK



This week’s show examines the prospects of a new Centre Party, that may realign British politics on a pro-European platform. Alex’s guests from across the political spectrum point to a lack of identifiable leadership as the key obstacle to success. The Alex Salmond Show broadcasts on etc.
The Alex Salmond Show broadcasts every Thursday on RT International at 07:30, 18:30 and 23:30 (GMT) on SKY 511 and FREEVIEW 113.  

luns, 17 de setembro de 2018

RECOMENDADO: IV Feira das adopcións en Moaña #StopMaltratoAnimal #Mascotas #Moaña #Feira




The Alex Salmond Show - Episode 43 : The battle for HS2 // Episode 44 : HS2: The human cost…#HS2 #Fastrail



This week’s Alex Salmond Show continues its series on Britain’s rail travel – this time focusing attention on fast rail and HS2. Alex and Tas speak to Mick Whelan, general secretary of the train drivers’ union, ASLEF, and a panel of anti HS2 campaigners from London’s Camden Town area.


The Alex Salmond Show broadcasts every Thursday on RT International at 07:30, 18:30 and 23:30 (GMT) on SKY 511 and FREEVIEW 113.


In this, the third program in a series on Britain’s railways, The Alex Salmond Show looks specifically at how the building of HS2 is impacting London communities.
The Alex Salmond Show broadcasts every Thursday on RT International at 07:30, 18:30 and 23:30 (GMT) on SKY 511 and FREEVIEW 113. 

domingo, 16 de setembro de 2018

Marcha pola dignidade dos medios públicos / March for the dignity of the Galician Public Media #StopBias #DefendeaGalega #CRTVG #CRTVE


With a wee bit of delay, now you can watch our full video - summary of the "March for the Dignity of the Galician Public Media" 
Remember you can also watch all our reports on www.rosaliatv.com 

Video summary in English - Video resumo en inglés 




Cun pouco de atraso xa podedes ver o video resumo da "Marcha pola Dignidade dos Medios Públicos Galegos"
Recordade que tamén podedes todas as nosas reportaxes en: www.rosaliatv.com


Video resumo en galego // Video summary in Galician language 



Outros videos da xornada: 











Entrevista con Hibai Arbide en Atenas - Situación de Grecia #Grecia #Economía #Refugiados #Inmigración #Austeridad #EU

Un pracer entrevistar ao xornalista Hibai Arbide en Atenas. Moi interesante todo o que nos contou sobre a situación actual de Grecia
Un placer entrevistar al periodista Hibai Arbide en Atenas. Muy interesante todo lo que nos contó sobre la situación actual de Grecia
Video completo también en www.rosaliatv.com






luns, 3 de setembro de 2018

Comités de empresa da CRTVG e da TVE en Galicia convocan manifestación #poladignidadedosmediospúblicosdecomunicación o día 8 de setembro #DefendeaGalega