Hai moitos anos que coñecin como paciente ao Doctor Tikara Otomo. Sempre me chamou a atención a súa humildade, a súa empatía e a súa prudencia; tamén o seu exquisito sentido do humor. Podo decir que fun tratada con éxito e que anos máis tarde puiden participar nalgún dos talleres que impartíu durante anos. Hai cousa dun ano, Tikara anunciou que se xubilaba, pero tal e como el nos explica nesta entrevista, quere deixar plasmadas por escrito as "conclusións" de anos de experiencia. Espero que vos guste esta entrevista e que poidamos seguir aprendendo dos seus extensos coñecementos.
Sempre tivemos gatos e cans na casa, dende pequenos. A nosa vida transcurríu sempre entre eles, ese seres que nos ensinan e nos dan tanto. Naqueles anos era moi habitual ver salvaxadas nas rúas da Pontepedriña e foron moitos as crías que salvamos de afogar no río. Afortunadamente moito se avanzou, pero non é suficiente aínda.
Sabemos o difícil que é buscar familia que as acolla e lle dean unha vida digna e protexida. Eles dan todo. Nós dábamos todo o que podíamos, tendo en conta como evolucionou o coidado de mascotas nos fogares e as leis de protección animal.
Hai uns anos, depois dous duelos das miñas mascotas, decidimos non ter durante un tempo esa responsabilidade. Colaborábamos no que podíamos con asociacións de rescate e protectoras de animais, pero non nos decidíamos a adoptar un novo membro da familia.
Hai uns meses, a cousa cambiou e falamos de ir mirando. A idea sería ter dúas femias na casa (coma as que tivemos hai anos). Foi así que decidimos poñernos en contacto coa Asociación Abeiro e visitamos o refuxio. É admirable o labor que fan e como, con poucos recursos, habilitaron un espazo para aqueles seres non tan afortunados e unha rede de casas de acollida. Contan dende as súas redes sociais que ás veces vense desbordadas e que lles rompe o corazón cando non poden facer máis. Moitos gatos e cans non teñen sorte e abandoan este mundo sen un fogar que os acolla.
Siam, agora Isis, o noso pequeniño, tivo a sorte de atopar un fogar maravilloso. Estamos moi contentas de que fose contigo! Grazas por adoptar e axudarnos a seguir salvando vidas ❤️ pic.twitter.com/s5WfejRkdY
A nosa visita ao refuxio foi moi grata. Sorprendente. Explicáronnos as normas de adopción e os procedementos a seguir. E tomamos a decisión de adoptar a "Siam", que en principio pensaron era femia e resultou ser macho. Dános igual, estamos encantados. "Siam" pasou a ser chamado "ISIS", como o gato de Star Treck, ou como a deusa exipcia.
En poucos días estáse adaptando á nosa casa, ás nosas costumes, ao noso ritmo. E nós estamos reaprendendo de novo a convivir cun peludo xoguetón, que ben seguro vai facer moitas trasnadas e darnos algún que outro susto.
Dende este blog, animámosvos a adoptar ou acoller. Animámosvos a colaborar coa Asociación ABEIRO no que podades: asociándovos, doando ou aportando algunha axuda nas recollidas de alimentos que fan de cando en vez en KIWOKO (nas Cancelas). Toda axuda é importante por moi pequena que sexa.
Estamos quedando con poucas existencias no noso banco de alimentos. De can queda un saco de penso e algunha lata, e de gatiño queda comida especializada sobre todo ( problemas urinarios, penso gastrointestinal...). Podes axudar? pic.twitter.com/vtrJZXAG3g
Estes dous últimos anos foron anos duros; anos de perdas personales importantes. Referentes políticos, sociais, amigos e mesmo familiares abandoaron este mundo e levantaron vóo ao universo espiritual. E para superar os duelos é preciso tempo e espacio, o mesmo que precisamos para curar feridas.
Miña avoa sempre decía que o universo é sabio porque inventou o tempo que todo o cura ou alomenos dános a posibilidade de ver con perspectiva as cousas. Así é. Todo pasa, nada permanece. A dor atenúase a pesares do presente continuo das ausencias.
Vivimos un fin de ciclo que nos trae outro ciclo novo, e no que son esenciais as reflexións profundas para comprender o que podemos e debemos facer e tomar decisións relevantes. A nosa historia escribímola nós consecuentemente coa nosa memoria histórica.
E por todo isto que este blog estivo bastante parado. Para poder ter unha mellor perspectiva de utilidade e dosificar o esforzo coas prioridades que tocan neste intre.
O xenocidio de Palestina marcou e marca tamén un cambio brusco de rumbo en valores humanos e dereitos fundamentais en todo o mundo. Estamos a vivir unha pelexa entre luces e sombras que afecta a todas e todos aínda que moitos continúen vivindo na negación ou na ignorancia. A pelexa vai ser aínda máis difícil e dura. Pero non temos outra alternativa que gañala.
É, como digo, hora de reflexionar que esforzos merecen a pena e cales non. É momento de facer as cousas mellor para poder coidarnos mellor. É hora de non perder o tempo en loitas que non aportan nada. É o momento de respirar profundo e pensar no que é útil nas nosas vidas e ata onde podemos aportar algo ou incordiar.
A miña primeira conclusión é que o tempo do voluntariado rematou dende o momento en que unha vese na obriga de estar si ou si e non respecta as propias necesidades de descanso; no momento en que as esixencias externas presiónanche para facer un traballo voluntario que non é o que un quere facer, ou como o quere facer, e fórzanche a usar mal o teu tempo persoal. O tempo do voluntariado remata dende o momento en que se abusa do voluntario ou voluntaria.
A miña segunda conclusión é que precisamos definir ben as prioridades. Que ninguén é imprescindible, mais neste momento histórico que nos toca vivir tod@s somos necesari@s; e como non voltemos aos principios máis fundamentais do humano, estaremos perdidos nós, e as xeracións vindeiras.
A miña terceira conclusión é que precisamos priorizar a saúde mental, emocional e espiritual por enriba de calquera outra cousa. Porque se non estamos equilibrados e serenos, a transmisión de ideas e de accións só poden traer confusión e destrución.
Por iso, e ista é a miña conclusión final, este blog seguirá activo na medida que eu poda, sempre dosificando a miña enerxía e as miñas posibilidades. Seguirei tratando de aportar o mellor de min pero ao meu ritmo e sen esixencias de ningún tipo.
E era algo que quería compartir con vós. Tende felices festas. Coidádevos moito e sobre todo, coidade as emocións e tratade de non perder as ganas de construir e vivir. Feliz 2026.
Atoparse polas rúas de Compostela con Xurxo Souto, coñecer que van ser os que pechen as festas do Apóstolo na Praza da Quintana, e abrazar o convite: "Imos facer unha cousa bonita, se podedes, se non tedes outra cousa que facer, se vos apetece, vinde..."
E alí fumos, e disfrutamos como ananos coa eterna enerxía do Bravú; co compromiso e o activismo característico dos rebeldes, dos inconformistas. A memoria história de xeneracións que saltaron, cantaron, riron e disfrutaron da luz da Orquesta Bravú Xangai e dos fogos que marcaron o final dun programa ben feito e cheo de alternativas e actividades para todos.
Grazas mil por facernos disfrutar tanto, tantísimo.
Aquí tedes unha pequena mostra, para que non esquezamos nunca que Galiza é, sen dúbida, calidade <3
— UN Special Procedures (@UN_SPExperts) July 3, 2025
The system requires dismantling. Remarks from @FranceskAlbs today at the United Nations on her latest report titled, “From economy of occupation to economy of genocide”. pic.twitter.com/EaIf4fC8bG
🟥 “Israel es responsable de uno de los genocidios más brutales de la historia moderna” — Francesca Albanese, Relatora Especial de la ONU para los Territorios Palestinos Ocupados
🔴 En su nuevo informe, titulado “De la economía de la ocupación a la economía del genocidio”,… pic.twitter.com/JME9Lr2qXM
🛑ONU DESENMASCARA CORPORACIONES CÓMPLICES DEL GENOCIDIO EN GAZA
📌La Relatora Especial de la ONU, Francesca Albanese, expuso en un contundente informe a más de 60 empresas, incluyendo gigantes armamentísticos y tecnológicos, por financiar la expansión de los asentamientos… pic.twitter.com/zpSWvEwwLS
— Al Mayadeen Español (@almayadeen_es) July 3, 2025
Κάθε καλοκαίρι μένουμε για διακοπές και μερικές μέρες στο Portosín και μερικές μέρες στην Νάξο. Τα δύο μέρη εχει βουνό, θάλασσα και παραλίες αλλα τα δύο είναι διαφορετηκά .
Ο Portosín είναι ενα μικρό παραδοσιακό χωριό κοντά της Κωμπωστέλα. Εκεί μπορείτε να Βρείτε μερικές ταβέρνες με πολύ φρέσκο ψάρι και νόστιμο φαγητό.
Κοντά, υπάρχουν πολλά μικρά χωριά που έχουν μεγάλη ιστορική αξία οπως Castro Baroña, ενας αρχαίος Κελτικός λάος.
Η ζωή στο Portosín δεν είναι κανονικά ακριβή άλλα στο καλοκάιρι ειναι ακριβότερη. Από την Κωμποστέλα στο Portosín έχει 35 χιλιόμετρα με το αυτοκινητό.
Λοιπόν, το ταξίδι είναι φτηνό.
Ωστόσο, το ταξίδι στην Ναξο είναι παρα, παρα πολύ ακριβό. Το αεροπλάνο είναι το πιο ακριβότερο. Αλλα δουλέυουμε πολύ ολο το χρόνο και να ταξιδέψουμε στην Ελλάδα είναι ενα δώρο για εμάς και έχουμε πολλές αστείες ιστορίες.
Για παράδιγμα
Πριν από εξι χρονιά πήγαμε στη Δήλο. Το πλοίο μάς σταμάτασε στην Πάρο και είδαμε οτι ύπαρχαν μερικά αλιευτικά σκαφή. Λιγγότερα απο την Portosín αλλα σχεδόν το ίδιο είδος πλοίου. Η αλιεία είναι πολύ σηματική για την οικονομία και στην Γαλικία και στις Κυκλάδες.
Εκεινο καλοκαίρι δεν είχαμε αρκερτό χρονο αλλά δύο χρονια μετά, επισκεφτήσαμε της Πάρου.
Αγοράσαμε δύο εισιτίρήα με επιστροφή γιατί θέλαμε να γυρίσαμε στην Ναξο στις εξι και μισή.
Πήγαμε βολτές, είδαμε το λιμάμι, μιλήσαμε με μερικούς ψαράδες και φάγαμε λίγο φαγητό κοντά στο λιμάνι. Επειτα, πήγαμε να πέρνουμε το πλοιό αλλα... ΠΟ, ΠΟ!! Δεν ύπηρχαν πλοία λόγω της απεργίας!!
Τι κάνουμε τώρα; Με ρωτήσε ο Ντάγκλας ... Εκείνη τη στιγμή ανησυχήσαμε πολύ, τότε, τι να κάνουμε; Είχαμε μονο μία επιλογή.. να αλάζουμε τα εισητίρια μας για την επόμενη μέρα, το πρωτο πλοίο το πρωί στη Ναξο, να ψαχνουμε ενα ξενοδοχείο και να περάσαμε καλά. Βρήκαμε ενα φτηνό δομάτιο πολύ κοντά το λιμάνι. Αυτό ηταν το πιο εύκολο αλλα δεν είχαμε ούτε εσόρουχα ούτε οδοντοβουρτσες.
Ρωτήσαμε του αγορι στο ξενοδοχείο και τον είπαμε ολη την περιπέτια μας...
Ενα λεπτό, παρακαλό.... μας είπα. Το αγορι, πολύ φιλικός, πήρε το τηλέφωνο και ειπε
Μαμά, που αγοράσεις ολα τα ρουχα μου; Τα εσορουχα, ναι,ναι... Λοιπόν, υπάρχει ενα κατάστημα...
Γελάσαμε πολύ, ηταν τοσο αστείος...
Έπειτα, του Ντάγκλας τηλεφωνησε τον Γιαννη
Γιαννη, φιλε μου, είμαστε στην Πάρο και δεν μπουρούμε να επιστρέψουμε λόγω της απεργίας!
Αλλα... τι κάνετε στην Παρο, τρελό μου!! Η Πάρος είναι το χειρότερο μέρος από ολα!! Και δεν μποριτε να φύγετε Νάξο! Ποτέ!! Πύρνα το πρώτο πλοίο, αμέσος!
Η Ελλάδα εχει παρα πολύ ηλιοβασιλέματα, αλλά στην Παρο είδαμε το ωρεότερο ηλιοβαδιλέμα.
Τελικά, δεν έχει σημασία αν έχουμε κάποιο πρόβλημα ή κάνουμε λάθος, πάντα, πάντα θα έχουμε κάτι να μάθουμε και να πούμε για το μάθημα των ελληνικων
Στις οκτώ
Ιουνίου είναι τα γενέθλια μάς. Κάθε χρόνο μας αρέσει να κάνουμε κάτι διαφορετικό. Φέτος πήγαμε στη Κόρδοβα κι Μάλαγα
στην Ανδαλουσία.
Το ταξίδι
μας ξεκίνησε στις τέσσερις Ιουνίου. Πέταμε απο τη Κομποστέλα στην Μάλαγα.
Είχα το
μάθημα ελληνικών στό σταθμό Μαρία Ζαμβράνω, όταν περιμέναμε για το τρένο στην
Κόρδοβα.
Έπειτα
πήραμε το τρένο. Ηταν η πρώτη φορά που ταξιδέψαμε με αυτό το γρίγορο τρένο. Το ΑΒΕ είναι χωρίς αμφιβολία το
γριγηότερο: σχεδόν τρίακόσια χιλόμετρα την ώρα!
Μείναμε στο
ξενοδοχείο Μαθιά Αλφάρος που βρίσκεται κοντά από το ιστορικό μέρος της Κόρδοβα.
Είναι ένα πολύ ωραίο ξενοδοχείο, όχι πολύ ακριβό. Ήμασταν στο δομάτιο εκατό
τρία στο πρότο όροφο. Το δομάτιο μάς ήταν πολύ μεγάλο και πολύ καθαρό.
Την πρώτη
νύχτα πήγαμε για βραδινό σε ενα παλιό εστιατόριο που εχει μια κρήνη απο το 1879
και μερικές όμορφες φωτογραφίες. Το εστιατόριο ονομάζεται
"Salinas"
Φάγαμε
τυπικό φαγητό: γαζπάτσο, σαλμορέχο, καλαμάρια... μετά πήγαμε μία βόλτα και
γυρίσαμε στο ξενοδοχείο να ξεκουραστούμε.
Την επόμενη
μέρα, φάγαμε πρωινό στο ξενοδοχείο και μετά κάναμε μία ξενάγηση στην πόλη. Γνωρίσαμε
το Αλκαζάρ και την εβραϊκή συνοικία και επίσης το Τζάμι-Καθεδρικός Νάος.Ο
οδιγός μας, ο Δανιδ, μας είπε όλη την ιστορία της Κόρδοβα. Πάρα πολύ
ενδιαφέρον!!
Έπειτα
πήγαμε για λίγο φαγητό σε μία ταβέρνα; το όνομα της ταβέρνας είναι Δ´Ουκλες. Η
γυναίκα εκεί ήταν πολύ φιλική και μας συνέστησε ενα "ταβλαο"...
Λατρεύω τον
χορό και στην Ανδαλουσία "φλαμένκο" είναι η ψυχή της πόλης. Κι το
βράδυ, φυσικά, πήγαμε σε αυτό το "ταβλαο".
Δεν κάναμε
κράτηση αλλα ήμασταν πολύ τυχεροί επειδή ύπηρχε ένα ελεύθερο τραπέζι. Η
παράσταση ήταν υπέροχη και είχε πολύ πάθος; και το φαγητό πολύ παραδοσιακό και
νόστιμο.
Τον Ντάγκλας
του άρεσε τον χορό κι
το kókκινο κρασί.
Γυρίσαμε στο
ξενοδοχείο κουρασμένοι αλλά πολύ χαρούμενοι.
Και την
επόμενη μέρα πήγαμε στη Μενδίνα Αζαχάρα, εναν αρχαιολογικό χώρο που μάθαμε
περισσότερα για την ιστορία της
Κόρδοβα και του Αλ Αννταλους.
Μετά, βρήκαμε ενα περίεργο εστιατόριο στην παλιά πόλη: Το "Άγορα Μεθκήτα".
αυτό το εστιατόριο είναι γεμάτο με διακοσμήσεις και φωτογραφίες για ταύρους και ταυρομάχους... Στην Γαλικία δεν μας αρέσουν
καθόλου οι ταυρομαχίες... καθόλου... Αλλα η Ανδαλουσία ειναι μια διαφορετική
κουλτούρα...
Αυτοι
λατρεύουν τον μύθο του
"Μανολετε" και του "Χοσέ Τομάς", πολύ διάσημοι ταυρομάχοι.
Λοιπόν, το φαγητό ηταν πολυ νόστιμο. Έφαγα γαςπάτσο και μια σαλάτα κι Ο
Ντάγκλας έφαγε "ουρά βοδιού"... στον άντρας μου αρέσει πολύ το κρέας.
Η Κόρδοβα
είναι επίσις πολύ διάσημη για τις παραδοσιακές εσωτερικές αυλές
της. Πάρα πολύ όμορφες.
Το πρωί την
τελευταία μέρα πήγαμε στο αρχαιολογικό μουσείο. Τέλος αγοράσαμε μερικά δώρα για τους φιλους μας και για τις οικογένιες μας.
Επισκεφτήκαμε
επίσης το Κέντρο Πληροφόρησης και τη Βιβλιοθήκη Al-Andalus.
Ο καιρός
ήταν πολύ ζεςτός: περίπου 37-38 βαθμοι κελσίου. Αλλα αυτή η πόλη είναι καλή
έτοιμη για καύσωνες. Έκανε τόσο ζεστή οτι αφήσαμε τα μπουφάν μας στο ξενοδοχείο. Αλλα
κανένα πρόβλημα! Το ξενοδοχείο θα μας τα στείλει στην Κομποστέλα σε δύο ημέρες.
Στις οκτώ
Ιουνίου είχαμενα ενα ωραίο μεσημεριανό με τους φιλους μας στην Μάλαγα. Το
εστιατόριο "ΟΩκεανός" εχει νόστιμο φαγητό κι
ζωντανή μουσική. Πολύ ωραίο.
Η Μάλαγα είναι μια όμορφη πόλη άλλα το μέρος οπου κάθονται οι φιλοι μας είναι
ενα φρικτό μέρος γεμάτο άσχημα κτίρια. Προτιμώ την Κόρδοβα ή την Γρανάδα απο την Τορρενουεβα ή
Μίχας.
Στις 10
Ιουνίου επιστρέφουμε σπίτι. Ελπίζω να ταξιδεύω σύντομα στην Κόρδοβα ξανά.
Περάσαμε πάρα πολύ καλά.
Hai uns días regresei de Córdoba, cidade máxica e chea de historia e mezcla cultural que visitamos por primeira vez. Volveremos. Este video é unha pincelada do que puidemos ver.
🚨 BREAKING: The Sarajevo Declaration has been officially announced!
The Gaza Tribunal's historic 4-day proceedings in Sarajevo have concluded with a powerful declaration demanding an immediate end to the genocide in Gaza.
